Import produktów spoza Unii Europejskiej wiąże się z obowiązkami po stronie importera. Przed wprowadzeniem produktu na rynek UE należy ustalić, jakie przepisy dotyczą konkretnego produktu, jakie wymagania musi spełnić oraz jaka dokumentacja powinna zostać przygotowana.
Dotyczy to produktów sprowadzanych m.in. z Chin, Turcji, Indii, Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych oraz innych krajów spoza Unii Europejskiej.
Jednym z najczęstszych błędów jest założenie, że każdy importowany produkt musi posiadać oznaczenie CE, certyfikat CE albo „certyfikat REACH”.
W rzeczywistości wymagania zależą od rodzaju produktu, jego przeznaczenia, zastosowanych materiałów oraz przepisów mających do niego zastosowanie.
Dlatego prawidłowa ocena produktu powinna rozpocząć się nie od pytania:
„Jaki certyfikat trzeba kupić?”
ale od pytania:
„Jakie wymagania prawne i techniczne dotyczą tego produktu?”
Każdy produkt importowany spoza UE powinien zostać najpierw odpowiednio sklasyfikowany.
Należy ustalić m.in.:
czym jest produkt,
do czego jest przeznaczony,
kto będzie jego użytkownikiem,
czy jest przeznaczony dla dzieci,
z jakich materiałów został wykonany,
czy posiada elementy elektryczne lub elektroniczne,
czy posiada funkcje specjalne,
czy może stwarzać określone zagrożenia,
czy jest objęty szczególnymi przepisami Unii Europejskiej.
Dopiero na tej podstawie można określić, jakie wymagania i badania mają zastosowanie.
Nie.
Oznakowanie CE jest wymagane tylko dla produktów objętych określonymi przepisami Unii Europejskiej, które przewidują jego stosowanie.
Dotyczy to między innymi określonych:
maszyn,
urządzeń elektrycznych i elektronicznych,
zabawek,
urządzeń radiowych,
środków ochrony indywidualnej,
wyrobów medycznych,
wybranych wyrobów budowlanych,
innych grup produktów objętych szczegółowym prawodawstwem UE.
Jeżeli produkt nie jest objęty przepisami wymagającymi oznakowania CE, nie należy umieszczać znaku CE tylko dlatego, że produkt został sprowadzony spoza UE.
Brak obowiązku stosowania CE nie oznacza jednak braku wymagań.
Produkt nadal może podlegać wymaganiom dotyczącym bezpieczeństwa, materiałów, substancji chemicznych, oznakowania, instrukcji oraz informacji przekazywanych konsumentowi.
Po ustaleniu, czy wymagane jest CE, należy sprawdzić, czy produkt podlega innym szczególnym przepisom Unii Europejskiej.
W zależności od rodzaju wyrobu mogą mieć zastosowanie przepisy dotyczące określonych kategorii produktów lub określonych zagrożeń.
Dopiero po przeprowadzeniu takiej kwalifikacji można prawidłowo określić, czy i w jakim zakresie zastosowanie ma GPSR – rozporządzenie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów.
Takie podejście jest szczególnie istotne w przypadku produktów, które znajdują się na pograniczu kilku różnych grup regulacyjnych.
W przypadku produktów objętych rozporządzeniem (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów (GPSR) należy zapewnić, aby produkt spełniał wymagania dotyczące bezpieczeństwa oraz aby wykonano odpowiednią ocenę zagrożeń i przygotowano wymaganą dokumentację.
GPSR ma szczególne znaczenie dla wielu produktów konsumenckich, dla których nie istnieją bardziej szczegółowe przepisy UE określające wszystkie wymagania dotyczące bezpieczeństwa.
W zależności od produktu dokumentacja może obejmować między innymi:
identyfikację produktu,
opis produktu,
przeznaczenie produktu,
dane producenta,
dane importera,
identyfikację modelu, typu lub partii,
analizę zagrożeń i ryzyka,
zastosowane rozwiązania ograniczające ryzyko,
informacje dotyczące materiałów i komponentów,
wyniki odpowiednich badań,
zastosowane normy,
instrukcje użytkowania,
ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa,
informacje umieszczane na produkcie i opakowaniu.
Zakres dokumentacji powinien być proporcjonalny do charakteru produktu, jego konstrukcji i potencjalnego ryzyka.
Jednym z najważniejszych elementów oceny bezpieczeństwa jest identyfikacja zagrożeń i ocena ryzyka.
Analiza powinna uwzględniać zarówno normalne użytkowanie produktu, jak również dające się racjonalnie przewidzieć niewłaściwe użycie.
W zależności od rodzaju produktu mogą być analizowane m.in.:
zagrożenia mechaniczne,
ostre krawędzie i zakończenia,
możliwość przewrócenia,
przygniecenie lub zakleszczenie,
ryzyko złamania elementów,
zagrożenia chemiczne,
zagrożenia związane z temperaturą,
zagrożenia elektryczne,
zagrożenia związane z pożarem,
zagrożenia wynikające z niewłaściwego użytkowania.
Nie każda kategoria zagrożeń będzie oczywiście dotyczyła każdego produktu.
Analiza ryzyka powinna być dostosowana do konkretnego wyrobu.
Produkty importowane spoza UE mogą podlegać wymaganiom wynikającym z przepisów dotyczących substancji chemicznych, w szczególności rozporządzenia REACH.
Warto jednak wyraźnie zaznaczyć:
Nie istnieje również jedno obowiązkowe badanie REACH, które należy wykonać dla każdego produktu.
Zakres oceny zależy od rodzaju produktu, zastosowanych materiałów i substancji, które mogą w nim występować.
W zależności od produktu analizie mogą podlegać m.in.:
substancje objęte ograniczeniami,
substancje SVHC,
ftalany,
wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (PAH),
metale ciężkie,
formaldehyd,
substancje stosowane w określonych materiałach tekstylnych,
substancje znajdujące się w tworzywach, powłokach, klejach lub innych komponentach.
Ocena może być oparta na odpowiedniej dokumentacji materiałowej i informacjach od dostawcy.
Jeżeli informacje są niewystarczające lub ich wiarygodność jest niewystarczająca, może być zasadne wykonanie badań laboratoryjnych.
Nie zawsze.
Zakres badań należy ustalić na podstawie analizy konkretnego produktu.
W przypadku dużych kolekcji produktów możliwe może być zastosowanie podejścia opartego na:
rodzinach produktów,
wspólnych materiałach,
wspólnych komponentach,
wspólnych rozwiązaniach konstrukcyjnych,
reprezentatywnych próbkach.
Przykładowo importer może posiadać 200 modeli produktów, ale wykorzystywać w nich te same:
tworzywa,
tkaniny,
pianki,
metale,
powłoki,
kleje,
komponenty.
W takim przypadku można rozważyć wykonanie odpowiednich badań dla reprezentatywnych materiałów lub produktów zamiast automatycznego powtarzania identycznych badań dla każdej pozycji.
Możliwość zastosowania takiego podejścia należy każdorazowo uzasadnić podobieństwem produktów, materiałów i potencjalnych zagrożeń.
Nie należy automatycznie uznawać, że jeden wynik badania potwierdza bezpieczeństwo całej grupy produktów.
Nie istnieje jedna lista badań odpowiednia dla wszystkich produktów.
W zależności od wyrobu mogą być potrzebne np.:
wytrzymałość,
stabilność,
obciążenia,
trwałość,
bezpieczeństwo konstrukcji.
SVHC,
substancje ograniczone,
ftalany,
PAH,
metale ciężkie,
formaldehyd,
inne substancje wynikające z rodzaju materiału.
właściwości materiałów,
odporność,
palność,
właściwości użytkowe.
Zakres badań ustala się na podstawie charakterystyki konkretnego produktu oraz wymagań, które mają do niego zastosowanie.
Nie należy wykonywać badań wyłącznie dlatego, że „zwykle robi się je dla danej grupy produktów”.
Najpierw należy ustalić, jakie zagrożenia i wymagania dotyczą konkretnego wyrobu.
Normy mogą być bardzo ważnym narzędziem podczas oceny bezpieczeństwa produktu, ale nie każda norma jest automatycznie obowiązkowa.
Dla różnych grup produktów istnieją normy europejskie, międzynarodowe i krajowe określające wymagania dotyczące m.in.:
bezpieczeństwa konstrukcji,
stabilności,
wytrzymałości,
właściwości mechanicznych,
właściwości fizycznych,
właściwości chemicznych,
bezpieczeństwa użytkowania.
Przykładowo dla określonych grup mebli ogrodowych można wykorzystać odpowiednie części serii EN 581.
Dla innych produktów zastosowanie będą miały inne normy.
Norma może stanowić istotną podstawę technicznej oceny produktu i wykazania zastosowania odpowiednich rozwiązań technicznych.
Dobór norm powinien być jednak wykonany dla konkretnego produktu i jego przeznaczenia.
W przypadku produktu importowanego z kraju trzeciego warto przygotować kompletną dokumentację pozwalającą wykazać, w jaki sposób oceniono jego bezpieczeństwo i spełnienie mających zastosowanie wymagań.
W zależności od produktu dokumentacja może obejmować:
nazwę,
model,
numer katalogowy,
wariant,
zdjęcia,
opis,
przeznaczenie.
nazwę,
adres,
dane kontaktowe,
informacje umożliwiające identyfikację odpowiedzialnych podmiotów.
opis konstrukcji,
materiały,
komponenty,
rysunki,
schematy,
zdjęcia,
specyfikacje materiałowe,
informacje technologiczne.
Identyfikację zagrożeń, ocenę ryzyka oraz zastosowane środki ograniczające ryzyko.
Informacje dotyczące materiałów i komponentów wykorzystanych w produkcie.
W zależności od produktu:
deklaracje materiałowe,
informacje od dostawców,
ocenę substancji SVHC,
ocenę substancji objętych ograniczeniami,
wyniki badań laboratoryjnych.
Jeżeli badania zostały wykonane – odpowiednie raporty i wyniki.
Informacje potrzebne do bezpiecznego użytkowania produktu.
Weryfikację informacji znajdujących się na:
produkcie,
opakowaniu,
etykiecie,
instrukcji,
dokumentach towarzyszących.
Nie zawsze.
Dokumentacja otrzymana od producenta jest bardzo ważnym elementem oceny, ale importer powinien zweryfikować, czy rzeczywiście odnosi się ona do produktu wprowadzanego na rynek UE.
Należy sprawdzić m.in.:
czego dotyczy dokument,
jakiego modelu dotyczy,
jaki produkt został przebadany,
jakie normy zastosowano,
jakie wymagania zostały ocenione,
czy raport pochodzi z wiarygodnego laboratorium,
czy badanie obejmuje rzeczywiście oferowany produkt,
czy dokumentacja jest aktualna.
Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku dokumentów określanych przez dostawcę jako:
„CE Certificate”,
„CE Approved”,
„REACH Certificate”,
„EU Certificate”,
„Safety Certificate”.
Sama nazwa dokumentu nie przesądza o jego wartości ani o spełnieniu wymagań obowiązujących w UE.
Istotna jest jego treść, zakres, podstawa prawna, zastosowane normy oraz odniesienie do konkretnego produktu.
Najkorzystniej jest przeprowadzić ocenę jeszcze przed zamówieniem większej partii towaru.
Pozwala to ustalić:
jakie przepisy dotyczą produktu,
czy wymagane jest oznakowanie CE,
czy zastosowanie mają przepisy szczególne,
czy produkt podlega GPSR,
jakie wymagania dotyczą materiałów,
czy należy przeprowadzić ocenę REACH/SVHC,
jakie badania są potrzebne,
jakie normy można zastosować,
jakie informacje powinny znaleźć się na produkcie,
jakie ostrzeżenia i instrukcje należy przygotować,
jakie dokumenty należy uzyskać od producenta.
Dzięki temu można uniknąć sytuacji, w której produkt został już wyprodukowany i sprowadzony do UE, a dopiero wtedy okazuje się, że potrzebne są dodatkowe badania, zmiana oznakowania lub uzupełnienie dokumentacji.
Importerzy często sprowadzają jednocześnie kilkadziesiąt, kilkaset, a nawet kilka tysięcy produktów.
W takim przypadku indywidualne opracowywanie całej dokumentacji od podstaw dla każdej pozycji może być nieefektywne.
Możliwe jest opracowanie systemowego podejścia do całej kolekcji produktów, w którym analizowane są:
rodziny produktów,
wspólne materiały,
wspólne komponenty,
podobne konstrukcje,
wspólne zagrożenia,
dokumentacja dostawców,
wyniki badań reprezentatywnych produktów lub materiałów.
Przykładowo 200 modeli może wykorzystywać tylko kilkanaście podstawowych materiałów.
W takim przypadku można odpowiednio zaplanować badania i dokumentację, zamiast automatycznie wykonywać identyczny zakres dla wszystkich 200 produktów.
Takie podejście pozwala często znacząco ograniczyć koszty, przy zachowaniu odpowiednio udokumentowanej oceny bezpieczeństwa.
| Obszar |
Czy dotyczy każdego produktu? |
Cel |
|---|---|---|
| CE |
❌ Nie |
Oznakowanie wymagane przez określone przepisy UE |
| Przepisy szczególne |
Zależnie od produktu |
Szczegółowe wymagania dla określonych grup produktów |
| GPSR |
W zakresie produktów objętych rozporządzeniem |
Ogólne bezpieczeństwo produktów |
| REACH |
Zależnie od produktu i materiałów |
Wymagania dotyczące substancji chemicznych |
| Analiza ryzyka |
Zakres zależy od produktu i przepisów |
Identyfikacja i ocena zagrożeń |
| Badania laboratoryjne |
❌ Nie zawsze |
Potwierdzenie określonych właściwości lub bezpieczeństwa |
| Normy |
❌ Nie zawsze obowiązkowe |
Techniczna podstawa oceny produktu |
| Instrukcje i ostrzeżenia |
Zależnie od produktu |
Zapewnienie informacji potrzebnych do bezpiecznego użytkowania |
| Dokumentacja produktu |
Zakres zależy od produktu i przepisów |
Udokumentowanie przeprowadzonej oceny |
Instytut Badań i Certyfikacji prowadzi ocenę produktów importowanych z krajów trzecich pod kątem wymagań mających zastosowanie na rynku Unii Europejskiej.
Zakres usługi dobieramy indywidualnie do produktu.
W zależności od potrzeb może obejmować:
✔ identyfikację mających zastosowanie przepisów
✔ ocenę obowiązku stosowania oznakowania CE
✔ identyfikację przepisów szczególnych
✔ ocenę wymagań GPSR
✔ analizę zagrożeń i ryzyka
✔ ocenę materiałów i komponentów
✔ ocenę wymagań REACH/SVHC
✔ dobór odpowiednich norm
✔ określenie zakresu niezbędnych badań
✔ weryfikację raportów z badań
✔ ocenę oznakowania produktu i opakowania
✔ ocenę instrukcji i ostrzeżeń
✔ przygotowanie lub weryfikację dokumentacji produktu
✔ końcową ocenę w zakresie objętym zleceniem
Nie wykonujemy badań automatycznie dla każdego produktu. Zakres badań dobieramy na podstawie rzeczywistych właściwości produktu, zastosowanych materiałów, potencjalnych zagrożeń i mających zastosowanie wymagań.
W przypadku dużej liczby produktów możemy również opracować systemową metodę oceny całej kolekcji, uwzględniając podobieństwo produktów, wspólne materiały i komponenty oraz możliwość wykorzystania badań reprezentatywnych.
Jeżeli planujesz sprowadzić produkt spoza Unii Europejskiej, możesz przekazać nam:
nazwę produktu,
zdjęcia,
opis zastosowania,
informacje o materiałach,
dane producenta,
dokumentację techniczną,
dostępne raporty z badań,
deklaracje i certyfikaty otrzymane od producenta.
Na tej podstawie możemy określić:
jakie przepisy mają zastosowanie, czy produkt wymaga oznakowania CE, jakie wymagania dotyczą bezpieczeństwa i materiałów, czy potrzebne są badania oraz jaki zakres dokumentacji należy przygotować przed wprowadzeniem produktu na rynek UE.
Ocena produktu. Analiza wymagań. Badania. Dokumentacja.
Pomagamy importerom przygotować produkty do bezpiecznego i prawidłowego wprowadzenia na rynek Unii Europejskiej.
Nie. Oznakowanie CE jest wymagane tylko dla produktów objętych przepisami UE przewidującymi jego stosowanie.
Nie. W pierwszej kolejności należy ustalić, jakie przepisy szczególne mają zastosowanie do danego produktu. GPSR ma zastosowanie w zakresie określonym w rozporządzeniu.
Nie ma jednego uniwersalnego certyfikatu REACH dla wszystkich produktów. Należy ocenić wymagania dotyczące substancji chemicznych i materiałów zastosowanych w konkretnym produkcie.
Nie. Zakres badań zależy od produktu, jego konstrukcji, materiałów, przeznaczenia i potencjalnych zagrożeń.
W niektórych przypadkach jest to możliwe, jeżeli produkty są odpowiednio podobne, wykorzystują te same materiały lub komponenty i można uzasadnić reprezentatywność próbki.
Nie zawsze. Dokumentację należy zweryfikować pod kątem konkretnego produktu, zakresu badań, zastosowanych norm oraz wymagań obowiązujących w UE.
Najlepiej przed zamówieniem większej partii produktu, aby możliwe było uzupełnienie dokumentacji, wykonanie badań lub zmiana oznakowania jeszcze przed importem.
Tak. Zakres oceny i badań jest ustalany indywidualnie na podstawie rodzaju produktu, materiałów, przeznaczenia i mających zastosowanie wymagań.
+48 530 941 517
biuro@ibic.pl
Instytut Badań i Certyfikacji Sp. z o.o.
ul. Chmielna 2/31
00-020 Warszawa
+48 53-094-15-17
biuro@ibic.pl
Znajdź nas na: