Zadzwoń do nas

+48 530 941 517

Napisz do nas

biuro@ibic.pl

Badania wyrobów Szczelność gablot muzealnych

Metody pomiaru ilości wymian powietrza w gablotach muzealnych

Metoda gazu śledzącego (wskaźnikowego)
Polega na wprowadzeniu do gabloty gazu o znanym stężeniu, obojętnego dla eksponatów, a następnie monitorowaniu tempa zaniku jego stężenia. Analiza tych zmian umożliwia wyznaczenie krotności wymian powietrza.

Czujniki przepływu powietrza
Metoda oparta na pomiarze przepływu powietrza wewnątrz i na zewnątrz gabloty, pozwalająca na oszacowanie intensywności wymiany.
Monitorowanie zmian stężenia wilgoci lub dwutlenku węgla (CO₂)
Analiza zmian wilgotności względnej lub stężenia CO₂ wewnątrz gabloty może stanowić pośrednią metodę oceny krotności wymian powietrza.
Symulacje komputerowe
Zastosowanie modeli numerycznych umożliwia symulację przepływu powietrza oraz ocenę wpływu różnych poziomów wymiany na warunki panujące wewnątrz gabloty.

Instytut Badań i Certyfikacji wykonuje badania krotności wymian powietrza w komorach i gablotach muzealnych metodą gazu wskaźnikowego, zgodnie z normą ISO 12569. Wynikiem pomiaru jest wartość współczynnika wymiany powietrza (ACD), stanowiąca podstawę do oceny szczelności gabloty oraz jej przydatności do ekspozycji muzealnej.

Interpretacja wyników pomiarów

Wyniki pomiarów krotności wymian powietrza interpretowane są w odniesieniu do zaleceń konserwatorskich, rodzaju eksponowanych obiektów oraz wymagań dotyczących stabilności mikroklimatu. Dla gablot muzealnych przyjmuje się następującą orientacyjną klasyfikację:

Krotność wymian powietrza [1/h]	Interpretacja
< 0,1	bardzo szczelna gablota (wysoka stabilność mikroklimatu)
0,1 – 0,3	typowy, zalecany standard dla gablot muzealnych
0,3 – 0,5	średnia szczelność gabloty
> 0,5	gablota o podwyższonej nieszczelności; możliwa konieczność działań korygujących

Podane wartości mają charakter orientacyjny i powinny być każdorazowo interpretowane z uwzględnieniem specyfiki obiektów muzealnych oraz warunków ekspozycji. Uzyskane wyniki pozwalają na ocenę stanu technicznego gabloty oraz stanowią podstawę do ewentualnych działań optymalizujących warunki przechowywania i ekspozycji zbiorów.

POMIAR ILOŚCI WYMIAN POWIETRZA W GABLOTACH MUZEALNYCH

Pomiar ilości wymian powietrza w gablotach muzealnych ma kluczowe znaczenie dla ochrony eksponatów

oraz utrzymania stabilnych warunków mikroklimatycznych. Pozwala on kontrolować jakość powietrza

wewnątrz gabloty oraz ocenić, czy intensywność wymiany powietrza jest odpowiednia z punktu widzenia

długoterminowej konserwacji obiektów.

Zbyt duża wymiana powietrza może prowadzić do napływu zanieczyszczeń oraz do zwiększonych wahań temperatury i wilgotności względnej, co może negatywnie wpływać na stan eksponatów. Z kolei zbyt mała wymiana powietrza sprzyja gromadzeniu się wilgoci oraz szkodliwych gazów, co również może stanowić zagrożenie dla zbiorów muzealnych.

Złóż wniosek online:

Wypełnij wniosek online